Parzystokopytne opis ogólny
Najsprawniejszymi zmysłami parzystokopytnych są węch i słuch. Węch nie tylko pozwala odkryć obecność w pobliżu drapieżnika ale przede wszystkim pełni podstawową rolę w wewnątrzgatunkowym komunikowaniu się. Wiele parzystokopytnych znakuje swoje rewiry moczem i odchodami lub wydzieliną gruczołów skórnych znajdujących się blisko oczu, na nogach lub w okolicy odbytu. Znaki zapachowe świadczą o gotowości do rozrodu lub o statusie społecznym w strukturze. Z wyjątkiem świniowatych samice parzystokopytnych mają 1 lub dwie pary sutek a gruczoły mleczne mogą niekiedy tworzyć wymię. W jednym miocie rodzą się zwykle jedno lub dwa młode. Świniowate mają od 6 do12 sutek i odpowiednio zwiększają liczbę potomstwa w miocie. Zajmują więc pod tym względem miejsce szczególne. Parzystokopytne rodzą młode bardzo zaawansowane w rozwoju, wstające na nogi zaraz po urodzeniu i idące za matką. Przedstawiciele czterech rodzin parzystokopytnych wykształcają na kości czołowej wyrostki stałe lub okresowe, służalcze do obrony lub walk wewnątrzgatunkowych.