Daniel
Pochodzi on z rodziny jeleniowatych, masa jego ciała to około 50 kilogramów. Daniel odróżnia się wyraźnie od innych jeleniowatych, wydłużonym rozłożystym łopatkokształtnym porożem. Sierść ma rudobrązową, nakrapiana szczególnie w okolicy zadu białawymi centkami ułożonymi w rzędy. Dość często występują osobniki jasno umaszczone aż do całkowitych albinosów, ale również zwłaszcza w zwierzyńcach osobniki ciemnobrunatne. Od innych gatunków jeleniowatych odróżnia się dużo krótszym ogonem. Jednak jeszcze krótszy ogon ma jeleń wschodni. Łanie daniela często Sa mylone z łaniami aksisa lub jelenia wschodniego. Żyje on w liściastych lasach, w cieplejszych rejonach. Jeszcze przed ostatnim zlodowaceniem daniel występowała w wielu częściach europy. Później jednak wymarł. Ocalał jedynie w Azji mniejszej i Mezopotamii. Lecz w bardzo osłabionej formie, odznaczającej się słabymi wykształceniami łopat poroża w porównaniu z formą typową. W Polsce zachodniej i południowo zachodniej łowny z okresem chronionym.